هم‌ولایتی‌های عزیز، هم‌تبارانِ شریف و فرزندانِ علی‌آبادِ سربلند،

علی‌آباد برای ما تنها یک نقطه بر روی نقشه نیست؛ علی‌آباد ریشه‌ای است که در خاک حاصلخیز پادنا دوانده‌ایم و میراثی است که از نیاکانمان به امانت گرفته‌ایم تا به آیندگان بسپاریم.

من، به عنوان خادم کوچک شما، هر روز که در کوچه‌پس‌کوچه‌های روستا قدم می‌زنم، در نگاه کودکانِ مدارسِ «حضرت حجت » و «شهید صدوقی»، امید را می‌بینم و در پشتکارِ کشاورزان و جوانانِ این دیار، اراده‌ای پولادین برای ساختنِ فردا.

درست است که ما امروز با چالش‌هایی در مسیرِ توسعه و زیرساخت‌ها روبرو هستیم؛ از تکمیل فضاهای ورزشی گرفته تا تجهیز مدارس و بهسازی معابر. اما باور من این است که «علی‌آباد» با همدلیِ شما، فراتر از این بن‌بست‌ها خواهد رفت. من به عنوان دهیار شما، تمامِ همت و توانِ اداری خود را به کار گرفته‌ام تا این محرومیت‌های مزمن را به گوشِ مسئولان تا تهران برسانم و حقِ شما را از عدالتِ توسعه طلب کنم.

اما بدانید، هیچ دیواری به تنهایی بلند نمی‌شود؛ همان‌طور که هیچ روستایی بدون حضورِ گرمِ مردمش آباد نمی‌ماند. ما در کنار هم، با پیگیری‌های مستمر و با اتکا به غیرتِ جمعی، یکی‌یکی موانع را از پیشِ پا برخواهیم داشت.

رویای من، علی‌آبادی است که در آن فرزندانمان برای تحصیل و کار، راهی دیار غربت نشوند و در آن، تمدنِ باشکوهِ روستایی‌مان با امکاناتِ مدرن درآمیخته باشد.

دستانِ پینه‌بسته پدران، لبخندِ مادران و نگاهِ پرامیدِ فرزندانِ این روستا، بزرگترین انگیزه من برای این مسیرِ دشوار است. از همه شما دعوت می‌کنم در این مسیرِ آبادانی، بازوی این دهیاری باشید. علی‌آبادِ ما، به دستِ ما ساخته می‌شود.

با احترام و ارادت،

حسین سبحانی

دهیارِ روستای علی‌آباد سیور